Seks: Meer as net 'n liggaamlike saak!

Ons leef in ’n tyd waar seks óf oordrewe verheerlik óf ongemaklik vermy word. Maar dit is niks nuuts nie. Reeds in die tyd toe die Bybel geskryf is, het mense met presies dieselfde twee uiterstes geworstel.

Aan die een kant was daar ’n liberale siening: seks is bloot ’n natuurlike begeerte wat bevredig moet word—soos honger. Die bekende slagspreuk was:

“Kos is vir die maag en die maag vir kos.” (1 Kor. 6:13)

Seks word dan iets oppervlakkig—’n verbruiksartikel sonder verbintenis.

Aan die ander kant was daar ’n konserwatiewe reaksie: seks is verdag, iets wat eerder vermy moet word. Vir hulle was die ideaal amper ’n lewe sonder seksuele uitdrukking—selfs binne die huwelik.

Ons sien albei hierdie houdings vandag nog:

• Seks word in media uitgebeeld as iets los van enige diep verhouding.

• Pornografie reduseer dit tot ’n produk.

• Saamwoon sonder toewyding maak daarvan self-eksperimentering.

  
  

  Maar terselfdertyd:

• Word seks soms as “vuil” beskou.

• Word daar skaamte rondom die onderwerp geskep.

• Of voel mense ongemaklik as dit selfs in die kerk bespreek word.

Wat opvallend is, is dat beide hierdie uiterstes dieselfde fout maak: hulle skei die liggaam van die res van die mens. Die een sê: “Wat jy met jou liggaam doen maak nie saak nie.” Die ander sê: “Die liggaam is minderwaardig—onderdruk dit.”

Maar die Bybel gee ’n heel ander perspektief.

Die Skrif leer dat ons nie net “siele met liggame” is nie, maar ons liggaam en siel is ’n eenheid. Ons liggame is nie net 'n bysaak nie—dit behoort aan die Here. Paulus sê selfs dat ons liggame tempels van die Heilige Gees is (vgl. 1 Kor. 6:19-20). Wat ons met ons liggame doen, maak dus diep saak.

Maar hy sê ook iets anders wat net so belangrik is: seks is goed. Binne die huwelik is dit ’n gawe van God—’n manier waarop liefde, eenheid en self-oorgawe sigbaar word.

En dan kom daar nog ’n verrassende waarheid: nie almal hoef te trou nie. Beide huwelik en enkelwees is gawes van God (vgl. 1 Kor. 7:1-7). Dit beteken dat ons identiteit nie vasgemaak is aan ons seksuele uitdrukking of ons verhoudingstatus nie.

Maar hier is waar die evangelie die prentjie radikaal verdiep.

Ons probleem is nie net dat ons verkeerd oor seks dink nie—ons probleem is dat ons harte verdraai is.

Ons maak goeie dinge óf te groot óf te klein. Ons gebruik dit vir onsself, of ons verwerp dit uit vrees. En dit sluit seks in.

Dis juis hier waar Christus se verlossingswerk alles verander.

Aan die kruis het Christus nie net ons “siel” kom red nie—Hy het gekom om die hele mens te herstel. Hy het gekom om ons weer reg te leer liefhê, reg te leer begeer, reg te leer leef—ook met ons liggame.

Wanneer Paulus sê dat ons “duur gekoop” is, beteken dit dat ons nie meer aan onsself behoort nie. Ons liggame, ons begeertes, ons hele lewe val nou onder Christus se heerskappy.

Maar dit is nie ’n harde, beperkende heerskappy nie—dit is ’n bevrydende een.

Want deur Christus:

• word ons bevry van die idee dat ons ons begeertes móét uitleef om gelukkig te wees;

• ons word bevry van die skaamte wat ons laat dink seks is iets vuil;

• ons word bevry van die druk om ons identiteit in seks te vind.

Hy herstel die regte plek van seks.

Nie as ’n afgod wat ons moet red nie. Nie as iets wat ons moet onderdruk nie. Maar as ’n goeie gawe wat binne sy goeie orde geniet kan word.

En nog dieper as dit: Christus gee vir ons iets wat selfs groter is as seks.

Hy gee Homself.

Hy gee vir ons die volle aanvaarding, die volle liefde, die volle sekerheid waarna ons harte soek. En wanneer daardie behoefte in Hom vervul word, verander ons verhouding met seks noodwendig ook.

Dan hoef ons nie meer:

• seks te gebruik om waarde te kry nie,

• of dit te vrees asof dit gevaarlik is nie.

Ons kan dit sien vir wat dit werklik is—’n gawe, nie ’n god nie.

En dit is die vryheid wat die evangelie bring: nie ’n lewe sonder riglyne nie, maar ’n lewe waar selfs ons liggame leer om God te verheerlik.